Ομοιοπαθητική για Άγχος, Φοβίες & τις Κρίσεις Πανικού

Φαντάσου, πώς θα ήταν η ζωή σου αν είχες μια μόνιμη και αδιάκοπη αίσθηση ανησυχίας, αδυνατώντας να νιώσεις εμπιστοσύνη ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν καλά. Έχοντας μια μόνιμη ανασφάλεια αδυναμίας ελέγχου των καταστάσεων της ζωής σου και παντελή έλλειψη εσωτερικής ειρήνης. Ένα συνεχές άγχος που σε συνοδεύει κάθε στιγμή της ζωής σου! Όλα αυτά μπορούν γρήγορα να εξελιχθούν σε Φοβίες ή ακόμα και Κρίσεις Πανικού αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα.

Θεωρητικά το άγχος είναι ήπιο και η νευρικότητα και η υπερδιέγερση φτάνουν  συμπτωματολογικά ως ένα σημείο. Μπορεί όμως ένα δυνατό ερέθισμα, εξωτερικό ή εσωτερικό, να τα εντείνουν και να φέρουν το άτομο στη πολύ επώδυνη κατάσταση μιας κρίσης πανικού.

Τι είναι Κρίση Πανικού

Η  Διαταραχή Πανικού, χαρακτηρισμένη και ως ‘Κρίση Πανικού’, είναι αυτή η έντονη  αίσθηση άγχους, με κορύφωση κάποια λεπτά της ώρας, που επηρεάζει υπερβολικά τις φυσικές λειτουργίες της αναπνοής και των παλμών της καρδιάς προκαλώντας:

  1. Αυξημένους παλμούς
  2. Αίσθημα ανεπάρκειας οξυγόνου που συνυπάρχει με γρήγορες ρηχές αναπνοές
  3. Τρέμουλο
  4. Αίσθημα λιποθυμίας
  5. Ζάλη
  6. Φόβο θανάτου
  7. Αίσθημα μηρμηγκιάσματος σε χεριά και δάκτυλα

Μία κρίση πανικού προκύπτει ως απάντηση σε ένα πολύ έντονο στρεσογόνο εξωτερικό ερέθισμα. Ο σεισμός και άλλες φυσικές καταστροφές είναι ένα καλό παράδειγμα.

Ωστόσο, λιγότερο απειλητικές καταστάσεις μπορούν επίσης να φέρουν το άτομο στη κατάσταση της ‘κρίσης πανικού’ όπως για παράδειγμα η επίπληξη ενός απαιτητικού εργοδότη την ώρα που οι οικονομικές ανάγκες του εργαζόμενου είναι υψηλού φορτίου. Έτσι, παρατηρούμε ότι και εσωτερικά ερεθίσματα όπως οι σκέψεις και ερμηνείες που δίνει το άτομο στη ζωή του παίζουν σημαντικό ρόλο.

Εξωτερικά και εσωτερικά αίτια λοιπόν μπορούν να πυροδοτήσουν τις προαναφερόμενες παραπάνω σωματικές αντιδράσεις.

Να τονιστεί ότι υπάρχουν και χημικοί παράγοντες όπως η χρήση παράνομων ουσιών που προκαλούν σε άτομα κρίσεις πανικού.

Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή

Αν η διαταραχή πανικού δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα μπορεί να γίνει χρόνια και η κατάταξή της υπάγεται πλέον στην ‘Γενικευμένη Αγχώδη Διαταραχή’ κατά την οποία παρατηρούμε υπερβολικό ή συνεχές άγχος για τις περισσότερες μέρες μίας χρονικής περιόδου (πάνω από 6 μήνες).

Τα Συμπτώματα Γενικευμένης Αγχώδους Διαταραχής είναι:

  1. Γενικευμένη αγωνία
  2. Διευρυμένο άγχος  σε μόνιμη βάση για μικρά και μεγάλα πράγματα
  3. Αδυναμία συγκέντρωσης και χαλάρωσης
  4. Μόνιμες σκέψεις και αδυναμία λήψης αποφάσεων που επηρεάζουν την ποιότητα και διάρκεια του ύπνου προκαλώντας κούραση και αίσθημα διάχυτου μυικού πόνου
  5. Πονοκέφαλος
  6. Αδυναμία
  7. Τρέμουλο
  8. Γαστρεντερικές διαταραχές.
  9. Το άτομο ζει ακατάπαυστα στο μέλλον και όχι στο παρόν με σκέψεις αβεβαιότητας, ανασφάλειας, αγωνίας.

Σαν τη Λερναία Ύδρα οι φοβίες εμφανίζονται η μία πίσω από την άλλη. Αγοραφοβία, κλειστοφοβία, υψοφοβία, εμμονές, αρρωστοφοβία, μικροβιο-φοβία, υπνοφοβία, φόβος να βγει έξω από το σπίτι, φόβος να ταξιδέψει με πλοίο ή αεροπλάνο, κτλ.

Άτομα που φέρνουν στον ψυχισμό τους μετά-τραυματικό σοκ είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε κρίσιμες καταστάσεις να βιώσουν κρίσης πανικού ή ακόμα και απόσχιση.

Ενδεικτικές καταστάσεις αποτελούν άτομα που έχουν επιτακτικά φύγει από μια εμπόλεμη ζώνη, άτομα που έχουν βιώσει σεξουαλική κακοποίηση, άτομα που επιβίωσαν από μια φυσική καταστροφή, επιζώντες ατυχημάτων, άτομα που σε χειρουργεία βίωσαν κλινικά το θάνατο αλλά επανήλθαν.

Πως μπορεί να βοηθήσει η Ομοιοπαθητική

Από την εμπειρία μου, τα αποτελέσματα της ομοιοπαθητικής θεραπείας στις αγχώδεις διαταραχές, τις κρίσεις πανικού και τις φοβίες γενικότερα μπορεί να είναι θεαματικά. Οι ασθενείς βιώνουν βελτίωση σε διάστημα λίγων μηνών. Η ομοιοπαθητική θεραπεία πρέπει να είναι πάντα εξατομικεύμένη και η πορεία του κάθε ασθενούς εξαρτάται κατά περίπτωση. Άλλοι ασθενείς ανακουφίζονται σε διάστημα λίγων μηνών ενώ άλλοι χρειάζονται περισσότερο χρονικό διάστημα, αναλόγως της βαρύτητας της καταστάσεως.

Θα αναφερθώ σε 2 χαρακτηριστικά παραδείγματα από τα δεκάδες περιστατικά, που χρειάστηκε να βοηθήσω ασθενείς με παρόμοια συμπτώματα.

Περίπτωση 1

Ο κ. Κ.Χ  εργάζεται ως καριερίστας σύνθετης μουσικός παγκόσμιας φήμης. Ευρισκόμενος στο απόγειο της καριέρας του είναι δεσμευμένος σε εβδομαδιαία διάταξη  να ταξιδεύει αεροπορικός. Οι κρίσεις πανικού μέσα στο αεροπλάνο ήταν μη διαχειρίσιμες και έτσι απευθύνθηκε σε ψυχίατρο όπου και έλαβε αγωγή (αγχολυτική) για τις δύσκολες ώρες του ταξιδιού.

Η αγχολυτική αγωγή (βενζοδιαζεπίνες) τον βοήθησε για αρκετό χρονικό διάστημα στο να μπουν σε καταστολή όλα τα δυσάρεστα συμπτώματα του πανικού τις ώρες του ταξιδιού, αλλά δυστυχώς τον δυσχέραινε ως οργανοπαίκτη στις κινητικές του ικανότητες τις ώρες του κονσέρτου, κάτι το οποίο  δεν επιθυμούσε άλλο μιας και η ποιότητα της ζωής του μειωνόταν.

Απευθύνθηκε σε εμένα (ομοιοπαθητικό) μετά από προτροπή της μάνατζερ του, η οποία, είχε βελτιώσει δραστικά την ποιότητα της ζωής της με την ομοιοπαθητική προσέγγιση. Ο Κ. Χ. από τη πρώτη κιόλας χρήση ομοιοπαθητικού φαρμάκου ένιωσε καλύτερα. Το πρώτο του αεροπορικό ταξίδι, το οποίο έγινε σύντομα μετά την ομοιοπαθητική αγωγή, πραγματοποιήθηκε ομαλά χωρίς τη χρήση της βενζοδιαζεπίνης. Η κρίση πανικού έσβησε απρόσμενα ήπια και η ποιότητα ζωής του ατόμου αναβαθμίστηκε άμεσα. Η διακοπή χρήσης βενζοδιαζεπίνης έγινε εύκολα και χωρίς συμπτώματα στέρησης.

Περίπτωση 2

Ο Γ.Μ μου τηλεφώνησε ένα Σάββατο μεσημέρι με αίτημα να τον δω άμεσα. Τον είχε παραπέμψει εξειδικευμένος ψυχίατρος τον οποίο είχε συμβουλευτεί πριν λίγο στο ιδιωτικό ιατρείο του.

Ο ψυχίατρος έχοντας δει δραματικές βελτιώσεις σε άλλα ιστορικά πελατών του που είχαμε δουλέψει μαζί, παρότρυνε την οικογένεια και τον νεαρό να δοκιμάσουν την ομοιοπαθητική προσέγγιση.  Σε μια εβδομάδα θα επέβλεπε τον νεαρό για να εκτιμήσει την ψυχική-νοητική υγειά του νεαρού.

Την επόμενη ήμερα συνάντησα τον νεαρό ενήλικα συνοδευόμενο από τον πάτερα του. Η αγωνιά και ο φόβος θανάτου ήταν ζωγραφισμένα στο πρόσωπο του.

Παρασκευή βράδυ είχε χρησιμοποιήσει στην βραδινή του έξοδο μια δόση LSD όπου σύντομα εξελίχθηκε σε ‘άσχημο ταξίδι’ (bad trip). Η παρέα που τον συνόδευε, όλοι τους άπειροι,  αδυνατούσαν να βοηθήσουν τον νεαρό ενήλικα να νιώσει ασφάλεια.  Οι παραισθήσεις και ο τρόμος θανάτου τον ακολουθούσαν διαρκώς.

Στην διάρκεια της ομοιοπαθητικής συνεδρίας καταγράφηκαν λεπτομερώς: η αιτιολογία, τα νοητικά υποκειμενικά συμπτώματα του νεαρού, και τα σωματικά συμπτώματά του.

Βάσει των δεδομένων επιλέχθηκε ομοιοπαθητική αγωγή και έλαβε τρεις κάψουλες ομοιοπαθητικού σκευάσματος. Στην επαναξιολόγηση του ψυχιάτρου κρίθηκε εκτός κρίσιμης κατάστασης ο νεαρός. Η ομοιοπαθητική θεραπεία του νεαρού ολοκληρώθηκε επιτυχώς μέσα σε τρεις μίνες. Η κρίση πανικού δεν πυροδοτήθηκε ξανά και τα flash backs υποχώρησαν εντελώς.

Περίπτωση 3

Η εμπειρία μου με την ομοιοπαθητική (Κλ. Ελ.) | Κρίσεις Πανικού-Αλλεργίες

Έρευνα

Πέρα από την προσωπική εμπειρία υπάρχουν υπάρχουν  χιλιάδες άνθρωποι που έχουν βοηθηθεί σημαντικά αλλά και μελέτες που δείχνουν ότι η ομοιοπαθητική μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά για άγχος. Για παράδειγμα μια μελέτη επιστημονικού  περιοδικού για την ομοιοπαθητική του 2012 διαπίστωσε ότι το ομοιοπαθητικό “pulsatilla ”  είχε αγχολυτική επίδραση σε ποντίκια. H ομοιοπαθητική αγωγή ήταν εξίσου αποτελεσματική με ένα συνταγογραφούμενο φάρμακο κατά του άγχους.

 

Μοιραστείτε το:
Αφήστε ένα σχόλιο