Ομοιοπαθητική για Ψυχική Υγεία και την Κατάθληψη.

Τη παρούσα εποχή που διανύουμε η κατάθλιψη θεωρείτε επιδημία. Ποικίλες ανθρώπινες τραγωδίες παρουσιάζονται στα Μ.Μ.Ε. , στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στους ραδιοφωνικούς σταθμούς. Γεγονότα οργής και καταστολής διαδραματίζονται λίγο έξω από τα σπίτια μας.

Οι κοινωνικό-οικονομικό-πολιτικές μεταβολές αποτελούν το καμβά σε όλες αυτές τις καινούργιες συνθήκες διαβίωσης όπου ο κάθε ένας ατομικά προσπαθεί να προσαρμοστεί.  Τα ψυχικά και νοητικά αποθέματα για κάποιους δείχνουν να έχουν ακουμπήσει ‘ρεζέρβα’.

Επώδυνες συναισθηματικές καταστάσεις όπως: απώλεια αγαπημένου προσώπου από αυτοκτονία ή απρόβλεπτο αυτό-άνοσο νόσημα, αίσθημα εγκατάλειψης,   απογοήτευση, σοκ, πένθος, εργασιακές απολύσεις, οργή, επιτακτικές μετακομίσεις/μεταναστεύσεις,  όλα μπορούν να οδηγήσουν το άτομο σε μια βαθιά ψυχο-νοητική αποδιοργάνωση-σύγχυση, η οποία αν δεν αποκατασταθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα τότε μπορεί και να σωματοποιηθεί, να γίνει δηλαδή αίτιο κάποιας ψυχο-σωματικής ασθένειας.

Ευάλωτα άτομα για συμπτώματα κατάθλιψης θεωρούνται άτομα που έχουν: μετατραυματική διαταραχή,  κακοποιηθεί σεξουαλικά,  αποκοπεί βίαια από στενές σχέσεις, έντονα οικονομικά αδιέξοδα,  συστηματική χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών  (με κυριότερο το αλκοόλ) καθώς και ψυχοδηλωτικές ουσίες ,  άλλο οικογενειακό μέλος που ασθενεί με κατάθλιψη,  λήψη διατροφής χαμηλής ποιότητας,  έλλειψη σωματικής άσκησης, επαγγελματικά αδιέξοδα παρά το υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης,  έλλειψη στόχου και γενική αίσθηση απογοήτευσης,   φαρμακευτικές  αγωγές  που έχουν συνδεθεί με κατάθλιψης ως παρενέργεια (αντιυπερτασικά, κορτιζόνη, ορμονοθεραπείες με οιστρογόνα και προγεστερόνη, αγωγή για το Parkinson, αγωγή για ακμή accutane).

Η συμβατική ιατρική, ως αντιμετώπιση του σύνθετου αυτού προβλήματος, προσφέρει αντικαταθλιπτική αγωγή. Ονόματα αντικαταθλιπτικών φαρμάκων είναι: Zoloft, Lexipro, Prozac, Paxil, Luvox, Celexa, Effexor, Cymbalta, Pristiq, etc.

Παρενέργειες αυτών μειωμένη σεξουαλική επιθυμία,  προβλήματα στύσης, προβλήματα πρόωρης εκσπερμάτωσης, διάθεση αυτοκτονίας, απάθεια, επιθετικές συμπεριφορές, ξηρό στόμα, πονοκεφάλους, ναυτία, δυσκοιλιότητα, δυσπεψία, τρόμος σε άκρα, αύξηση βάρους, χασμουρητά, αϋπνίες, κόπωση, αδυναμία, αλλεργίες, εφίδρωση, φωτοευαισθησία.

Η ομοιοπαθητική θεραπευτική μέθοδος  έχει αποδειχθεί σημαντικό μέσο επαναφοράς του ατόμου σε σημείο ψυχικής και συναισθηματικής ισορροπίας. Για οποιαδήποτε ανθρώπινη κατάσταση και σε οποιαδήποτε ηλικία.

Έρευνα που έλαβε μέρος στην Αγγλία έδειξε ότι το 81% των ατόμων που έλαβε ομοιοπαθητική θεραπεία για τα ψυχολογικά τους προβλήματα βίωσε δραματικές βελτιώσεις (Homeopathy within the NHS. Evaluation of homeopathic treatment of common mental health problems, 1995-1997. Alistair Dempster, Rydings Hall Surgery, Brighouse, West Yorksgire. ISBN No 1901262014).

 

Υπάρχουν συγκεκριμένα ομοιοπαθητικά σκευάσματα για τη κατάθλιψη?

Στην ομοιοπαθητική θεραπευτική προσέγγιση δεν υπάρχουν συγκεκριμένα ομοιοπαθητικά για συγκεκριμένες παθήσεις. Υπάρχει μεν μεθοδολογία ανάλυσης που ονομάζεται ‘Therapeutics’ (see Ian Watson, A Guide to the Methodologies of Homeopathy) αλλά η θετική θεραπευτική εξέλιξη ενός ατόμου που βιώνει κατάθλιψη δε μπορεί να στηριχτεί σε αυτή τη μεθοδολογία.

Tα ομοιοπαθητικά ιάματα λοιπόν δεν επιλέγονται, από τον σωστά εκπαιδευμένο ομοιοπαθητικό, βάσει της κλινικής διάγνωσης (π.χ. ‘κατάθλιψη’). Η σωστή ομοιοπαθητική συνταγογράφηση γίνεται όχι σε μία ταμπέλα/όνομα ασθένειας  αλλά σε ένα άτομο το οποίο υποφέρει με ποικίλα εξατομικευμένα σωματικά και ψυχονοητικά συμπτώματα. Μπορούμε να πούμε η σωστή ομοιοπαθητική αγωγή στηρίζεται στον εξατομικευμένο τρόπο που βιώνει το άτομο την ασθένεια του/δυσλειτουργία του.

Έτσι,το άτομο θα εξεταστεί συνολικά και θα πρέπει να λάβει το ομοιοπαθητικό που αρμόζει σε κάθε φάση, σε κάθε εικόνα συμπτωμάτων όπως αυτά εμφανίζονται μέσα στο χρόνο.

Το ομοιοπαθητικό θεραπευτικό σύστημα κοιτά τα συμπτώματα του ατόμου ως μία ένδειξη προσπάθειας που καταβάλει το σύστημα του ως όλον (ψυχικά-συναισθηματικά-σωματικά) για τη καλύτερη εφικτή προσαρμογή του στο περιβάλλον που βιώνει και εκφράζεται.

 

Πρέπει να σταματήσει τις ψυχιατρικές αγωγές αυτός που θα ξεκινήσει την ομοιοπαθητική?

Η ψυχιατρική αγωγή δίνεται από ψυχίατρο κατόπιν διάγνωσης. Η διακοπή της αγωγής αυτής θα πρέπει να γίνει υπό την εποπτεία του ψυχίατρου που παρακολουθεί το άτομο. Δεν είναι αρμοδιότητα του ομοιοπαθητικού να τροποποιεί την ψυχιατρική αγωγή που ο ψυχίατρος έχει δώσει.

Αρμοδιότητα του ομοιοπαθητικού είναι να κάνει ομοιοπαθητική διάγνωση, ομοιοπαθητική πρόγνωση, ομοιοπαθητική αγωγή, καθώς και τη συστηματική παρακολούθηση εξέλιξης του ατόμου για την όποια τροποποίηση στην ομοιοπαθητική αγωγή είναι να γίνει.

Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν έχουν παρενέργειες και μπορούν να λαμβάνονται παράλληλα με συμβατικά φάρμακα. Για την ακρίβεια, εμπειρικά παρατηρείτε σύντομη βελτίωση της ψυχοσύνθεσης του ατόμου κατόπιν ομοιοπαθητικής αγωγής, και οι ψυχιατρικές αγωγές μειώνονται πολύ γρήγορα μέσα στο χρόνο.

 

Αναφορά σε ιστορικό

Ενδιαφέρον έχει το ιστορικό μιας γυναίκας, η οποία με επισκέφτηκε για πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας, συνοδευόμενα από διαγνωσμένη χρόνια κατάθλιψη. Ήταν υπό βαριά ψυχιατρική αγωγή, τη παρακολουθούσε ψυχίατρος του δημοσίου, ενώ στα προηγούμενα έτη είχε διαπράξει απόπειρες αυτοκτονίας. Αποτέλεσμα αυτών οι  έκτακτες νοσηλείες λόγω τραυμάτων. Νοσηλείες  οι οποίες κατέληξαν να είναι  παρατεταμένης χρονικής διάρκειας  λόγω ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων.

Το ομοιοπαθητικό ιστορικό της γυναίκας αυτής ήταν ένα σύνθετο ιστορικό. Η σωματική της υγεία και η ψυχική της υγεία είχαν πληγεί ισχυρά, για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Το επίπεδο της υγείας της βρισκόταν σε χαμηλά επίπεδα.

Στη πρώτη της ομοιοπαθητική συνεδρία της ήταν δύσκολο να συντάξει μία πρόταση. Η μνήμη της αδυνατούσε να την ολοκληρώσει, ξεχνούσε τι έλεγε και τι ήθελε να πει. Αναφέρθηκε στην ανύπαρκτη κοινωνική της ζωή, στις δυσλειτουργικές οικογενειακές της σχέσεις, στο αίσθημα βαθιάς μοναξιάς που βίωνε καθώς ζούσε μόνη σε δικό της διαμέρισμα, ξεριζωμένη από τις προγονικές ρίζες.

Η ομοιοπαθητική θεραπεία της ξεκίνησε αρχές του 2012. Από τότε μέχρι και σήμερα (2014) έχει λάβει συστηματικά ομοιοπαθητική αγωγή για τα ποικίλα σωματικά και συναισθηματικά ζητήματα όπως αυτά αναδύονταν σε διάφορες εξελικτικές της φάσεις μέσα στη διάρκεια του χρόνου.

Στη τελευταία μας συνάντηση τα συμπτώματα της κατάθλιψής της είχαν περιοριστεί κατά μεγάλο ποσοστό, ενώ η ροή του λόγου και οι συνειρμοί της σκέψης της έδειχναν να έχουν  αποκτήσει μια φυσιολογική λειτουργία. Η κοινωνικότητά της κατά τα λεγόμενά της έχει τροποποιηθεί και οι σχέσεις με τα οικογενειακά της μέλη έχει σημαντικότατα βελτιωθεί.

Και καθώς αναβαθμίστηκε το επίπεδο της υγείας της, σωματικά-νοητικά-ψυχικά-κοινωνικά,  μου ανακοίνωσε στη πιο πρόσφατη συνεδρία της ότι η γιαγιά της έχει αυτοπυρποληθεί μπροστά στη κόρη της  (μητέρα της θεραπευόμενης). Το γεγονός προκάλεσε μεγάλο σόκ στη μητέρα της, που έγινε μάρτυρας της αυτοκτονίας της μητέρας της, ψυχικό τραύμα που την οδήγησε σε βαθιά κατάθλιψη όπου και τη συνόδευσε σε όλη της τη ζωή.

Να αναφέρω εδώ ότι πρόσφατες έρευνες εξετάζουν το θέμα ψυχικού τραύματος και πώς αυτό μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Προσφάτως  ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ιζαμπέλ Μανσουί του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, είχαν ενδείξεις ότι οι σοβαρές τραυματικές εμπειρίες μπορούν να επηρεάσουν τους απογόνους και τα ψυχοσωματικά σοκ να επιφέρουν χημικές – κυτταρικές αλλαγές, οι οποίες κληρονομούνται στις επόμενες γενιές. Κατέληξαν ότι ένα ψυχικό τραύμα μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη και άλλες διαταραχές της συμπεριφοράς, που κληρονομούνται στα παιδιά ή ακόμη στα παιδιά των παιδιών’ ( http://enallaktikidrasi.com/2014/04/oi-traymatikes-empeiries-klirodotountai-apo-tous-goneis-sta-paidia/#ixzz2znSsHQ1J).

Αυτή η γυναίκα προσέγγισε ομοιοπαθητικό για να βοηθηθεί με την χρόνια έκπτωση υγείας που βίωνε. Ποτέ δεν ανέφερε το προγονικό τραύμα γιατί ο εγκέφαλός της δεν ήταν έτοιμος να το κάνει. Η χρόνια γενεαλογική κατάθλιψή της επικρατούσε όσο το προγονικό τραύμα παρέμενε ακατέργαστο ( Simington, J, 2012, Trauma Recovery certification Handbook, AB Taking Flight International Corporation).

Η ομοιοπαθητική θεραπεία της έδωσε τη δυνατότητα να αποκτήσει νόημα και σκοπό ζωής καθώς τα σωματικά της συμπτώματα υποχωρούσαν. Αυτή η γυναίκα εντόπισε τα δυσλειτουργικά κομμάτια της και τους έδωσε νέα θέση στης ζωή της, πήρε τον έλεγχο της ζωής της στα χέρια της και το αποτέλεσμα είναι ευχάριστα ορατό σε όλους όσους τη ξέρουν χρόνια, πριν αρχίσει την ομοιοπαθητική θεραπεία της.

Γιατί η Ομοιοπαθητική δεν είναι Κλασσική Ιατρική

Αφήστε ένα σχόλιο