Ο καλύτερος Ομοιοπαθητικός Γιατρός | Τα 5 σημεία κλειδιά

Πώς θα βρείτε ένα καλό ομοιοπαθητικό;

Μία από τις συνηθέστερες απορίες που έχει ένας ασθενής που είτε δεν έχει εμπειρία με την ομοιοπαθητική  ή είχε κάποια αρνητική εμπειρία είναι:

«Πώς μπορώ να βρω ένα καλό ομοιοπαθητικό;»

Για λόγους που θα αναφερθούν παρακάτω, είναι εκπληκτικά δύσκολο να δοθεί μια απλή απάντηση, αλλά υπάρχει ένα σύνολο οδηγιών που θα σας βοηθήσουν να αναγνωρίσετε πότε έχετε βρει κάποιον ο οποίος είναι ένας «καλός ομοιοπαθητικός».

Κατ ‘αρχάς, ας ξεκινήσουμε από τα απαραίτητα:

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η ομοιοπαθητική θεωρείται θεραπευτικό σύστημα χαμηλού κινδύνου. Με έναν διεστραμμένο τρόπο, αυτή η κατάσταση χαμηλού κινδύνου έχει λειτουργήσει εναντίον της. Δεδομένου ότι η ομοιοπαθητική δεν βλάπτει τους ανθρώπους,  – γιατροί, οδοντίατροι, συμβολαιογράφοι, ψυχολόγοι, κινησιολόγοι, φυσικοπαθητικοί, βοτανολόγοι … και μερικές φορές ακόμα και η γάτα της γιαγιάς – μπορεί να έχει πρόσβαση και να θεραπεύσει με ομοιοπαθητικά φάρμακα, παρόλο που ενδέχεται να μην έχουν τα προσόντα για κάτι τέτοιο.

Οποιοσδήποτε μπορεί σήμερα να αποκαλείται ομοιοπαθητικός. Πώς μπορείτε να βρείτε ένα πραγματικό; Πώς βρίσκετε κάποιον με τις γνώσεις και την ικανότητα να αντιμετωπίζει το πραγματικό αίτιο του προβλήματός σας ομοιοπαθητικά, και όχι μόνο κάποιον που συνταγογραφεί μηχανικά με μια προκαθορισμένη προσέγγιση «για αυτό»;

Οι ομοιοπαθητικοί χρειάζονται ένα μοναδικό σύνολο δεξιοτήτων για παρέχουν την καλύτερη δυνατή βοήθεια στους ασθενείς τους, μερικές από τις οποίες είναι εγγενείς (στην προσωπικότητά τους) και άλλες στις οποίες μπορούν να εκπαιδευτούν. Ας ρίξουμε μια ματιά σε μερικές από τις βασικές δεξιότητες που πρέπει να έχει ο καλός ομοιοπαθητικός:

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός καλού Ομοιοπαθητικού?

1. ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ Ή ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ

Σύμφωνα με την σύγχρονη ψυχολογία, η Συναισθηματική Νοημοσύνη σημαίνει να έχεις «την ικανότητα να κατανοείς και να νιώθεις τα συναισθήματα ενός άλλου», σε αντίθεση με τη συμπάθεια που σημαίνει «αισθήματα λύπης και θλίψης για την κακοτυχία κάποιου άλλου». Έχει διεξαχθεί πολλή έρευνα στον τομέα της ενσυναίσθησης, με συζητήσεις γύρω από το αν μπορεί να μαθευτεί ή να διδαχθεί η συναισθηματική νοημοσύνη. Η έρευνα φαίνεται να δείχνει ότι η ενσυναίσθηση είναι τόσο μια εγγενής ικανότητα, όσο και κάτι που μπορεί να εξελιχθεί και να μαθευτεί. Μερικοί ερευνητές έχουν πει ότι η ενσυναίσθηση είναι περισσότερο βίωμα παρά μία δράση ή πρωτοβουλία. Ωστόσο, μπορούν να αναπτυχθούν συμπεριφορές όπως η αυτογνωσία, να μην είναι κάποιος επικριτικός, οι δεξιότητες ακρόασης και η αυτοπεποίθηση, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η εμπειρία της ενσυναίσθησης.

2. ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΑΚΡΟΑΣΗΣ

Η ακρόαση των ασθενών είναι μια βασική δεξιότητα που πρέπει να έχουν οι ομοιοπαθητικοί. Οι ομοιοπαθητικοί πρέπει να είναι καλοί στο να θέτουν τις σωστές ερωτήσεις και στη συνέχεια να ακούνε προσεκτικά τις απαντήσεις. Οι ασθενείς καλούνται να περιγράψουν λεπτομερώς τα συμπτώματά τους και αυτές οι απαντήσεις είναι κρίσιμες για τον ομοιοπαθητικό ώστε να συνταγογραφήσει το σωστό φάρμακο. Επιπλέον, μπορεί να έχει τεράστια αξία για έναν ασθενή να αισθάνεται ότι έχει εισακουστεί πραγματικά.

3. ΕΜΒΑΘΥΝΕΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΑ

Για να αποκτήσει αυτή τη γνώση, ο ομοιοπαθητικός πρέπει να έχει έντονο ενδιαφέρον να μάθει όλες τις περιπλοκές του ομοιοπαθητικού συστήματος. Οι ομοιοπαθητικοί που έχουν εξειδικευτεί σε κάποιο πανεπιστήμιο λαμβάνουν αυτή τη γνώση μέσω διαλέξεων με έμπειρους ομοιοπαθητικούς και διδάσκοντες και είναι προσανατολισμένοι να αναπτύσσουν συνεχώς τις γνώσεις τους μέσω αυτοδιδασκαλίας. Οι αξιολογήσεις από έμπειρους καθηγητές με κλινική εμπειρία, βοηθούν τους μαθητές να συνηθίσουν να βελτιώνονται συνεχώς, να αναλύουν και να αξιοποιούν σωστά όλες τις νέες γνώσεις που αποκτούν.

4. ΑΚΡΙΒΕΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΑΝΑΤΟΜΙΑΣ, ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ

Αυτό αποτελεί βασικό μέρος της πανεπιστημιακής ομοιοπαθητικής εκπαίδευσης. Οι Ομοιοπαθητικοί πρέπει να γνωρίζουν τα συστήματα του ανθρώπινου σώματος και τις παθολογίες που μπορεί να εμφανιστούν. Αυτό είναι ένα σημαντικό μέρος της ορθής κατανόησης της πολυπλοκότητας των περιπτώσεων των ασθενών.

Η Ομοιοπαθητική μπορεί πολλές φορές να χρησιμοποιηθεί συνδυαστικά με την Κλασική Ιατρική, Ψυχιατρική αλλά και άλλα θεραπευτικά συστήματα. Για αυτό το λόγο θα πρέπει ο ομοιοπαθητικός να είναι συμφιλιωμένος και με τις υπόλοιπες θεραπευτικές πρακτικές.

5. ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΨΑ ΓΙΑ ΜΑΘΗΣΗ

Η ομοιοπαθητική υιοθετεί μια πολύ διαφορετική προσέγγιση από τη συμβατική ιατρική και έτσι είναι απαραίτητο οι ομοιοπαθητικοί να είναι εξοικειωμένοι αλλά και να μελετούν ιδέες που δεν έχουν εξετάσει προηγουμένως.

Οι περισσότεροι ομοιοπαθητικοί διαπιστώνουν ότι μόλις αρχίσουν να μαθαίνουν για την ομοιοπαθητική, γίνεται μια συναρπαστική διαδικασία δια βίου μάθησης.

Πως θα καταλάβεις όμως αν ο Ομοιοπαθητικός σου είναι σωστή επιλογή?

  1. Διάρκεια Συνεδριών

Καλή Πρακτική

Οι επισκέψεις έχουν διάρκεια. Οι πρώτες επισκέψεις για μια πρώτη σωστή αξιολόγηση του ασθενούς πρέπει να είναι τουλάχιστον 1 – 1 1/2 ώρες (τα μωρά χρειάζονται μόνο 1/2 – 1 ώρα). Δεδομένου ότι οι βασικές πληροφορίες καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια της πρώτης συνεδρίας, οι επόμενες συνεδρίες δεν χρειάζεται να είναι τόσο μεγάλες και μπορεί να είναι διάρκειας μόνο μισής ώρας.

Κακή Πρακτική

Δεν επιτρέπει αρκετό χρόνο για την σωστή αξιολόγηση του ασθενούς. Οι σύντομες συνεδρίες καθιστούν αδύνατη τη συλλογή όλων των πληροφοριών που απαιτούνται για να σας δώσει μια σωστή ομοιοπαθητική συνταγή ή να αναλύσει τον τρόπο με τον οποίο ανταποκριθήκατε στην θεραπεία.

2. Χρήση Ομοιοπαθητικής

Καλή Πρακτική

Θεραπεύει μόνο με ομοιοπαθητική και τις γενικές «φυσιοπαθητικές» μεθόδους. Οι Ομοιοπαθητικοί καταλαβαίνουν ότι η υγεία διατηρείται από τρόφιμα υψηλής διατροφικής αξίας, έκθεση στον ήλιο, άσκηση, αρμονικές σχέσεις, καθαρό αέρα και νερό. Όταν όμως το άτομο εξακολουθεί να μην είναι καλά,  ο ομοιοπαθητικός θα σας βοηθήσει να διορθώσετε την ανισορροπία που προκαλεί την ασθένεια.

Οι ομοιοπαθητικοί χρησιμοποιούν τα διορθωτικά μέτρα με συγκεκριμένο τρόπο για να τονώσουν το σώμα ώστε να θεραπευθεί. Παρόλο που αντιμετωπίζουν σίγουρα τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν και άλλες θεραπείες, δεν θα συμπληρώσουν την ομοιοπαθητική θεραπεία με πολλές ακόμα, γνωρίζοντας ότι οι πολλές προσεγγίσεις καταστέλλουν τα συμπτώματα παρά ενισχύουν το σώμα για να επιφέρουν τη θεραπεία του.

Κακή Πρακτική

Χρησιμοποιεί την ομοιοπαθητική ως έναν από τους πολλούς τρόπους θεραπείας. Οι «κακοί» επαγγελματίες δεν γνωρίζουν ποια θεραπείες τονώνουν και καταστέλλουν. Γι ‘αυτόν τον λόγο συνδυάζουν οτιδήποτε «φυσικό» με την ομοιοπαθητική θεραπεία, εφόσον παρέχει βραχυπρόθεσμη ανακούφιση. Εάν ο επαγγελματίας σας αναμειγνύει την ομοιοπαθητική, τα βότανα, τα συμπληρώματα, τις μαλάξεις ή ακόμα και τα φαρμακευτικά προϊόντα στη θεραπεία σας, αποστέλλεται στο σώμα σας μια σύγχυση των μηνυμάτων που μπορεί να είναι αντιπαραγωγική. Ο «θεραπευτής» σας κατά πάσα πιθανότητα ξέρει τα «πάντα» αλλά στην ουσία τίποτα.

Μοιραστείτε το:
Αξιολογήστε αυτό το Άρθρο
[Σύνολο: 8 Μ.Ο.: 5]
Αφήστε ένα σχόλιο