Η προσωπική μου εμπειρία με την ομοιοπαθητική θεραπεία(Κλ. Χρ.)

Τον Μάρτιο του 2009 είχα ένα γυναικολογικό πρόβλημα. Αφού είχα επισκεφθεί γυναικολόγους, αφού με είχαν φορτώσει με φάρμακα, αφού ήμουν σε αδιέξοδο, με παρότρυνση της μητέρας μου αποφάσισα να ζητήσω βοήθεια από την ομοιοπαθητική. Πριν πάω διάβασα τι είναι ομοιοπαθητική. Η ομοιοπαθητική είναι μια φυσική μέθοδος θεραπείας, η οποία θεραπεύει μόνιμα, ήπια και χωρίς παρενέργειες. Η ομοιοπαθητική στοχεύει στην ενδυνάμωση του οργανισμού κινητοποιώντας τις αμυντικές του δυνάμεις και αποκαθιστώντας την διαταραγμένη του υγεία.

Το ταξίδι μόλις ξεκινούσε!!!!

Ξεκίνησα ομοιοπαθητική θεραπεία τον Μάρτιο του 2009. Μετά από ένα χρόνο και κάτι το μόνο που μπορώ να πω είναι : τι έχασα τόσα χρόνια που δεν έκανα ομοιοπαθητική. Γιατί πραγματικά χάνει ο άνθρωπος εάν δεν κάνει ομοιοπαθητική θεραπεία. Επαναπαύεται στις ιατρικές συμβουλές και προχωρά γιατί δεν έχει μάθει ότι για να γιατρευτεί το σώμα πρέπει να θεραπεύεται και η ψυχή. Για μένα λοιπόν η ομοιοπαθητική είναι θεραπεία σώματος, ψυχής, νου, σκέψης κ.ο.κ. Όταν ξεκίνησα να έχω επαφή με την ομοιοπαθητική, αντιμετώπισα δυσκολίες. Ξαφνικά έπρεπε να προσγειωθώ. Έπρεπε να αποτοξινωθώ από φάρμακα που κατά καιρούς είχα πάρει. Τα συμπτώματα κατά την διάρκεια της αποτοξίνωσης ήταν έντονα. Αλλά ήμουν χαρούμενη όταν η ομοιοπαθητικός μου με πληροφορούσε ότι ο οργανισμός μου αρχίζει να ξυπνάει και να μας δείχνει σημάδια ότι δουλεύει για να διώξει ότι επιβλαβές υπάρχει και τον ταλαιπωρεί.

Παρόλο που θεωρητικά ήμουν ψαγμένη, υπήρχαν και υπάρχουν κομμάτια του εαυτού μου, που δεν τα γνώριζα. Σίγουρα υπάρχουν και άλλα που ούτε τώρα τα γνωρίζω. Όμως έχω ξεκινήσει ένα καλό ταξίδι προς τα μέσα που πραγματικά μου αποκαλύπτει πάρα πολλά πράγματα. Συναισθήματα που δεν ήξερα ότι υπάρχουν, σκέψεις που δεν ήξερα πόσο κακό μου κάνουν, ανάλυση καταστάσεων στο σπίτι μου, στη δουλειά μου, γενικά στη ζωή μου που πριν δεν έκανα. Δεν έκανα γιατί φοβόμουν μήπως δω πράγματα που δεν μου αρέσουν, δεν είχα τα εφόδια να το κάνω. Δεν ξέρω. Η ομοιοπαθητικός μου είναι δίπλα μου σε αυτό το ταξίδι που έχω ξεκινήσει εδώ και ενάμιση χρόνο. Πέρασα από πολλά κύματα και σίγουρα θα περάσω κι άλλα μέχρις ότου φτάσω πολύ βαθιά. Έχω πορεία μπροστά μου. Η ομοιοπαθητική με βοήθησε να δω καλύτερα τη ζωή μου, με τους ανθρώπους γύρω μου, με την οικογένειά μου, με τον εαυτό μου, με το σώμα μου. Για πρώτη φορά άρχισα να ακούω το σώμα μου. Άρχισε εκείνο να με καθοδηγεί, έτσι ώστε να ψάχνω περισσότερο. Βγήκαν συναισθήματα με την ομοιοπαθητική που δεν ήξερα. Έβγαλε το σώμα μου ότι δεν άντεχε πια να το κουβαλάει και ήθελε να το πετάξει από πάνω του. Άρχισα να βλέπω την οικογένειά μου αλλιώς. Ξεκίνησα να είμαι μέλος της οικογένειάς μου και όχι η οικογένειά μου. Πριν ξεκινήσω ομοιοπαθητική, ήμουν εγώ η οικογένεια. Περνούσαν όλα από τα χέρια μου και από το μυαλό μου. Όλα ξεκινούσαν και όλα κατέληγαν σε εμένα. Όταν πέρασε σχεδόν ένα εξάμηνο με την ομοιοπαθητική αυτή η κατάσταση άρχισε να αλλάζει χωρίς να το καταλαβαίνω. Οι συζητήσεις με τα παιδιά μου ήταν πιο ουσιαστικές, οι συζητήσεις με τον σύζυγό μου ήταν πιο ήρεμες, προσπαθούσα να καταλάβω και τις δικές του σκέψεις και τα δικά του συναισθήματα . Άρχισα να ζητάω βοήθεια κάτι που δεν το έκανα ποτέ. Πάντα προσπαθούσα μόνη μου. Όμως η ομοιοπαθητική μου έδειξε άλλους δρόμους. Δεν είμαι μόνη μου και δεν μπορώ να καταφέρω μόνη μου όσα θέλω γιατί υπάρχουν και οι άλλοι. Τα παιδιά μου, ο σύζυγός μου, η ευρύτερη οικογένεια,  οι φίλοι μου κ.λ.π.

Πλέον είμαι  ένας άλλος άνθρωπος. Είμαι ανανεωμένη, έχω ιδέες, θέλω ανθρώπους γύρω μου να συζητάω και ζητάω την βοήθειά τους, έχω μάθει να ακούω γιατί δεν άκουγα, έχω μάθει να καταλαβαίνω, έχω μάθει να μην επιμένω να βοηθάω κάποιον που έχει ανάγκη εάν δεν το θέλει εκείνος. Γενικά έχω ηρεμήσει και αντιμετωπίζω τις καταστάσεις στη ζωή μου χωρίς ένταση. Ήμουν ένας άνθρωπος εκρηκτικός, παρορμητικός, με ένταση και νεύρα και με ένα χαμόγελο ευτυχίας (ψεύτικο). Αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Δεν έχω ένταση και νεύρα, γενικά είμαι πιο ήρεμη και όταν χαμογελώ πραγματικά το νιώθω. Η ομοιοπαθητική θεραπεία, μου έδειξε τι έχω μέσα μου και πως αυτό επικοινωνεί με τους συνανθρώπους μου. Παλιά εμπιστευόμουν τους ιατρούς και έκανα ότι μου έλεγαν. Τώρα σέβομαι την γνώμη τους αλλά το ψάχνω πάρα πολύ. Βασικά εμπιστεύομαι την ομοιοπαθητικό μου. Πρώτα επικοινωνώ μαζί της και μετά εάν χρειαστεί με κάποιο ιατρό. Αυτό το τελευταίο έχει μεγάλη σημασία. Η ομοιοπαθητική είναι πολύ καλή, όμως παίζει μεγάλο ρόλο και ο ομοιοπαθητικός ιατρός. Πως θα σε προσεγγίσει, πως θα είναι δίπλα σου, πως θα είναι συνοδοιπόρος. Στο παρελθόν είχα ακούσει πολλούς ανθρώπους που είχαν προσπαθήσει να κάνουν ομοιοπαθητική, αλλά τελικά δεν τα κατάφεραν. Ίσως οι θεραπευτές δεν τους προσέγγισαν όπως έπρεπε ή ίσως οι ασθενείς να μην ήθελαν τελικά αυτού του είδους τη θεραπεία. Σε εμένα η ομοιοπαθητική ταιριάζει απόλυτα. Μου αρέσει να μιλάω με την ομοιοπαθητικό μου για τις σκέψεις μου, για το παρελθόν μου, για την οικογένειά μου. Γενικά να βγάζω προς τα έξω ότι έχω μέσα μου. Η ομοιοπαθητικός με βοηθάει να ξεκολλήσω από μέσα μου ξεχασμένες καταστάσεις, γεγονότα που έχουν επηρεάσει τη ζωή μου στο παρελθόν. Εξάλλου μου αρέσει αλλά και μου άρεσε να βγάζω προς τα έξω ότι έχω μέσα μου. Γενικά δεν μπορώ να κρατώ μέσα μου πράγματα που με βαραίνουν.

Μετά από εμένα ξεκίνησαν και τα παιδιά μου να κάνουν ομοιοπαθητική. Είμαι χαρούμενη γι’ αυτό γιατί είναι μικρές και έχουν καιρό μπροστά τους να ζήσουν μια υπέροχη ζωή. Τουλάχιστον να αξιοποιήσουν σωστά τα χρόνια τους και να μην τα αφήσουν να πάνε χαμένα.

Κάτι τελευταίο. Με την ομοιοπαθητική έχω ομορφύνει, έχει γλυκάνει το πρόσωπό μου. Παρόλο που δεν είμαι σε νεαρή ηλικία, έχω μια ωραία έκφραση στο πρόσωπό μου. Όσα περισσότερα ξεκολλούν από μέσα μου, τόσο ξανανιώνω. Και μετά σου λένε κάνε lifting. Γιατί δεν λένε, κάνε ομοιοπαθητική!

Αφήστε ένα σχόλιο